Waldorf Eğitiminin Temelleri

Waldorf Eğitiminin ilk önermesi çocukluk sürecinin üç evreye ayrılmasıdır –doğumdan 7 yaşına kadar (erken çocukluk), 7’den 14 yaşına kadar (orta çocukluk), 14’ten 21’e kadar (gençlik). Her evre çocuğun hislerinin ve dünyayı algılayışını ve öğrenme biçimini şekillendirir. Waldorf eğitimcileri müfredat ve kullanılacak metotların bu üç farklı evreye göre yeterli şekilde düzenlenmesine inanır.

Erken Çocukluk – Yapma ile kol ve bacak gelişimi

Küçük çocuklar doğduklarından yedinci yaşlarına kadar algıları ve en iyi öğrenme yöntemleri olan taklit ile yaşarlar. Taklit edilmeye değer figürler olmaya çalışan Waldorf eğitimcileri her çocuğa yumuşak ve duyusal açıdan zengin ortamlar sağlamaya gayret eder. Böylelikle çocuk araştırmaya, sosyal ilişkileri keşfetmeye ve yaratıcılıklarını geliştirmeye oyun temelli etkinliklerle teşvik edilir. Bu etkinlikler çocuğun entelektüel, duygusal ve fiziksel gelişimi için oldukça mühimdir.

Orta Çocukluk – Hayal kurma ile kalbin gelişimi

7 ve 14 yaş arasındaki çocukların en verimli öğrenme metodu duygularına dokunan ve yaratıcılıklarını kuvvetlendiren derslerdir. Bu evreye hitap eden Waldorf okulunda müfredat peri masalları, fabllar, mitolojik efsaneler, heyecan verici biyografiler ve tarihi figürler ile doludur. Waldorf ilkokulunda (yahut sınıfı) eğitimciler hikaye anlatımını, tiyatroyu, ritmik hareketleri, görsel sanatları ve müziği günlük işlerine dahil ederler ve her deneyim çocuğun hayatına düşünce, his ve heves katar.

Öğrencilerine birkaç yıl boyunca eşlik etme görevi olan 1 ila 8. sınıf Waldorf eğitmenleri, ahlaki gelişimi uyandırır ve farkındalıklarını arttırır. Bu yönleriyle ebeveynlere benzer bir rolleri bulunmaktadır.

 

Gençlik – Dünyayı sezme ile zihnin gelişimi

14 ila 21 yaşları bağımsız zekanın ve dünyayı soyut bir şekilde idrak edebilme için gelişim dönemidir. Öğrenciler yaşları ilerledikçe, alanında uzman eğitimcilerin akıl hocalığı ile eğitimleri üzerinde bağımsızlık kazanırlar.